/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
Home » Rubriek » Handpalmverhaal » Collega

Collega

a

Tijd heelt alle wonden werd kort geleden tegen mij gezegd...

Ik heb geen antwoord gegeven.

Ik koester de leegte die een geliefd persoon achter laat.

Het is het enige wat me nog rest.

Als het aan mij ligt zal deze wond nooit helen.

Hoeveel tijd er ook verstrijken zal.

Dit zal immers betekenen dat ik haar vergeten ben.

Pas dan is zij echt weg.